ونډول شوی غږيز

reszcie ukazał się Fryc, a za nim Romek w połatanym i za wielkim kaftanie. — A to co za pędrak? — zdziwił się Palmiak ujrzawszy nowego pikola. W chwilę później zjawił się na korytarzu, stanął w wejściu do umywalni i przypatrywał się, jak Adaś znosi talerze do koryta, jak je naciera mydłem i szoruje. — A ruszaj się prędzej, bo ci to idzie, jakbyś „Pod Zdechłym Kotem” praktykował. — Kiedy, proszę pana, glazura się zetrze. — Ty, morowy... — uśmiechając się pod wąsem Palmiak wrócił na korytarz.