صوت مشترک

Ես մարզից եմ։ Փոքր քաղաքից, որտեղ բոլորը բոլորին ճանաչում են։ Այնտեղ տարբեր լինելը միշտ նկատվում է… ու միշտ քննարկվում։ Ես փոքրուց հասկանում էի, որ մի քիչ ուրիշ եմ։ Ոչ մի արտասովոր բան՝ պարզապես խոսքս էր ավելի գրագետ, վարքս՝ ավելի կուլտուրական։ Բայց դա բավական էր, որ մարդիկ սկսեին պիտակավորել ինձ։ «Դաստիարակված է շատ», «տղայական չի», «տարօրինակ է»… Այս բառերը ես լսել եմ այնքան, որ մի պահ սկսեցի հավատալ դրանց։ Ես երբեք չեմ վախեցել պաշտպանել մարդկանց։ Եթե տեսնում էի անարդարություն՝ խոսում էի։ Եթե