Кээде…
мен сүйлөй албай калам.
Сөздөр чыгат…
бирок адамдар түшүнбөйт.
Кээ бирөөлөр карашат…
суроо берип жаткандай.
Ошондо…
ичим ооруйт.
Мен уялам…
мен чарчайм.
Бирок…
мен апамын.
Кызым мени карайт…
жана жылмайат.
Ага баары бир…
мен кандай сүйлөйм.
Ал жөн гана…
менин апам экенимди билет.
Ошондуктан…
мен токтобойм.
Мен жашайм.
Мен аракет кылам.
Анткени…
мен жалгыз эмесмин.