Àwọn Àmì-ìwé Tí A Fẹ̀

روزی روزگاری در یک دهکده کوچک، پسری به نام «امید» زندگی می‌کرد. امید خیلی کنجکاو بود و همیشه دوست داشت چیزهای جدید کشف کند. اما مردم دهکده به او می‌گفتند: «زیاد سوال نکن، دنیا همین است که هست!» یک روز، وقتی امید در جنگل قدم می‌زد، یک کلید قدیمی و عجیب روی زمین پیدا کرد. کلید برق می‌زد، مثل اینکه یک راز بزرگ در خودش پنهان کرده باشد. امید با خودش گفت: «این کلید حتماً یک جایی را باز می‌کند… باید پیدایش کنم!» او روزها در جنگل گشت، تا اینکه به یک درِ بزرگ سنگی رسید که قبل