Àwọn Àmì-ìwé Tí A Fẹ̀

“เคยได้ยินไหม…เสียงรำที่ไม่มีดนตรี” เขาว่ากันว่า ในคืนที่เงียบที่สุด เมื่อแม้แต่ลมยังไม่กล้าพัดผ่าน… จะมีเสียง “กรุ๊งกริ๊ง” แผ่วเบา คล้ายเครื่องประดับกระทบกัน ที่ปลายศาลร้าง… จะปรากฏหญิงในชุดไทยโบราณ สวมชฎาสูงสง่า ยืนอยู่เพียงลำพัง เธอ…เริ่มร่ายรำ ท่วงท่าอ่อนช้อย งดงามราวกับมีวงปี่พาทย์บรรเลง แต่ความจริงแล้ว— ไม่มีเสียงดนตรีใดๆ อยู่ตรงนั้นเลย ชาวบ้านเล่าว่า… หญิงผู้นั้นคือ “นางรำ” ในอดีต ผู้หลงใหลการรำยิ่งกว่าสิ่งใด จนแม้ความตาย…ก็ไม่อาจพรากเธอออกจากเวที บางคืน…หากใครเผลอมองนานเกินไป จะเริ่มรู้ส