صدای مشترک

Μια φορά κι έναν καιρό, στην καρδιά της αρχαίας Μακεδονίας, ζούσε ένα αγόρι που λεγόταν Λύκος. Ήταν δώδεκα χρονών, με μάτια σαν κάστανα και μαλλιά που ο ήλιος τα είχε βάψει χρυσά. Ο Λύκος μεγάλωνε κοντά στις Κρηνίδες, εκεί που αργότερα ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ μετονόμασε την πόλη σε Φιλίππους, τιμής ένεκεν στον εαυτό του. Κάθε απόγευμα, όταν ο ήλιος έγερνε πίσω από το βουνό και η Εγνατία Οδός γέμιζε σκόνη από τα κάρα και τους εμπόρους, ο Λύκος έτρεχε κρυφά προς την αρχαία αγορά.