Pāhonoa te oro

Królestwo Popiołu Prolog Koniec przyszedł z nieba. Jasna gwiazda rozdarła chmury niczym płonące ostrze. To był początek końca. Słońce zniknęło za grubą warstwą popiołu, a chłód spowił ziemię, której lasy i trawy strawił ogień. Życie uchodziło ze wszelkich stworzeń niczym krew z otwartej rany. Głód panował nad wszystkimi — małymi i wielkimi. Pozostała już tylko jedna zasada: jedz pierwszy, umieraj ostatni. Rozdział 1 Głód Kieł biegł przez spopieloną ziemię. Pazury szura