Pāhonoa te oro

Elena heeft net een zak chips opengetrokken en gaat comfortabel op een bankje zitten. Haar blik straalt pure voldoening uit. Ze zegt zacht tegen zichzelf: “Eindelijk… mijn moment…” Ze begint enthousiast te eten, zonder te merken dat Anne al op een afstandje sluipt. Anne beweegt stilletjes richting …

Elena heeft net een zak chips opengetrokken en gaat comfortabel op een bankje zitten. Haar blik straalt pure voldoening uit. Ze zegt zacht tegen zichzelf: “Eindelijk… mijn moment…” Ze begint enthousiast te eten, zonder te merken dat Anne al op een afstandje sluipt. Anne beweegt stilletjes richting Elena en fluistert: “Hmm… dit ruikt te goed om te negeren.” Ze steelt een handvol chips terwijl Elena afgeleid is door haar telefoon. Elena merkt het bijna meteen en roept overdreven: “HEY! Dat zijn MI