Òyì nke e mepụtara

Bir zaman şəkillərin ən gözəl təssəllim idi İndisə şəkillərin bəs etmir divarda qadın! Mən dəniz yaradaram axan göz yaşlaımla yenə Sən göz yaşımda mənim intihara cəhd eləmə Mən səni qəlb evimdə ucaltmışam zirvələrə Sən qəlb evini gülüm qərq elədin zülmətlərə Etdiyin duaların hər birində keçir adın Sənə vəfa öyrədənin qəlbinə vəfasız qadın Səni görməyim deyə yad biri ilə əl ələ mən Tərk edərəm şəhəri elə həmin səhərdə mən Nəmlənər kirpiklərim bəzən axıb çıxıb gedər Sən yaxşı