Òyì nke e mepụtara

بچه کرابیه‌فروش، داخلِ کوچه‌ها معروف هرجا که رد می‌شه می‌گن: «رسید سلطانِ خوش‌ذوق!» سینی روی دست، ولی سرش همیشه بالاست می‌دوه دنبال رؤیاها، چون مردِ این ماجراست از صبح تا شب کار، بدون هیچ بهانه می‌خنده وسط سختی، نمی‌گه «خسته‌ام خانه» کرابیه‌هاش طلایی، خوشبو مثل بهاره هر کی یکی بخوره می‌گه: «داداش، شاهکاره!» بچهٔ کارِ باعزت، الگوی هر جوونه با همت و تلاشش، ستاره می‌مونه